Nie rób zdjęć pod słońce!

Czy lubicie oglądać wschody słońca? Sam je uwielbiam, może nie tyle sam wschód, co świat widziany kilkanaście minut po nim. To jest ta słynna „złota godzina” w fotografii*. Nawet jadąc samochodem do pracy potrafiłem ją docenić. Ale największą przyjemność sprawiał mi wschód słońca widziany z jakiejś górki lub skałki. Pewnego razu wybrałem się na nieczynną hałdę, z której widok miałem na Katowice. Wbrew zasadzie „nie rób zdjęć pod słońce” widok był nieziemski!

Latem często samotnie wyjeżdżałem dzień wcześniej gdzieś w Jurę Krakowsko-Częstochowską. Zwykle przyjeżdżałem na zachód słońca, leżałem pod niebem i podziwiałem gwiazdy. Później pobudka, nieraz koło piątej rano, aby zdążyć z samochodu na wschód słońca. Czasami był naprawdę piękny, czasami pogoda płatała figle. Jednak zawsze było to satysfakcjonujące przeżycie. Zawsze starałem się jak najlepiej sfotografować to zjawisko. Raz udawało się to lepiej, a raz gorzej. Ciągle się uczyłem, ciągle się uczę, i pewnie będę uczył się dalej. Lubię robić zdjęcia pod słońce – nie jest to niemożliwe, ale dobrze jest robić fotografie o różnych ekspozycjach. Statyw był tutaj zawsze niezbędny, a światłomierz w aparacie – bezużyteczny. Ekspozycję opierałem na podstawie histogramu. Co ciekawe, takie zdjęcia wcale nie wymagały ode mnie wielkich ingerencji w programach graficznych. Zwykle wystarczyło poruszyć suwaczkami ekspozycji, balansu bieli i, co ciekawe, zmniejszyć nasycenie. Bez tego ostatniego punktu ze zdjęć wychodził koszmarek.

Niestety, w tym roku nie mogę pochwalić się takimi wyjazdami. Mam mocne postanowienie – wrócić do nich jak najprędzej! I oczywiście łamać zasadę „nie rób zdjęć pod słońce” 🙂

* godzina przed zachodem słońca również jest nazywana „złotą godziną”.